23-02-06

Alles is geluid, zelfs de stilte.

Elk seizoen heeft z'n eigen specifieke klank. De vogels verwelkomen reeds de nieuwe bloemen en bloesems, aan de de bomen. Sterker nog, ze bevorderen de groei van de boom en bloemen met hun geluid. M'n opa hield zieke vogeltjes in een grote kooi buiten tot ze terug genazen en liet ze dan weer vrij. Als kind zat ik soms uren bij die vogels en ging reizen op hun eindeloos gefluit . Ik herinner mij de dag dat m'n opa stierf en alle vogeltjes treurden . Toen hebben we in een keer alle vogels vrijgelaten en eentje hebben we binnen genomen . M'n oma die treurde om haar overleden echtgenoot kon troost vinden bij het gefluit van het vogeltje die nog vele jaren rond haar heen vloog. Zelfs als hij de vrijheid kon genieten bleef hij trouw bij haar tot ik hem stokstijf terugvond. De stilte in de veranda van m'n oma zal nooit niet meer diezelfde magische stilte zijn als toen het fladderend fluitertje nog leefde. "Stilte kunnen we pas horen, als we aandachtig luisteren naar het geluid".

15:21 Gepost door Iris Pattyn | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.